Το καθένα τους έχει τη δική του αι-σθητική και συναισθηματική αξία, αλλά όλα έχουν την κοινή μοίρα μιας φθοράς που, σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να αναχαιτισθεί.

 Ξέφτια, ανοίγματα, μεταλλικές κλωστές διαβρωμένες, ίνες φθαρμένες, πούλιες τσακισμένες που στο γυμνό μάτι δείχνουν σαν ζωγραφικές επιφάνειες, δεν είναι παρά το αμείλικτο σημάδι του χρόνου, οι βαθιές ρυτίδες των γηρατειών τους.

Πρόκειται για θησαυρούς, σίγουρα, κλεισμένους στα ντουλάπια του Μουσείου Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας, αλλά οι θησαυροί αυτοί χρειάζονται συντήρηση. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα πήραμε από τα ντουλάπια και τα βάλαμε στις σελίδες του Ημερολογίου μας .

Το σύνθημά μας είναι  «... για να διασώσουμε τα διασωθέντα»

και η βοήθεια του καθενός, θα είναι πολύτιμη.